Στην τέχνη να επιβραδύνει, ώστε όταν ένιωθα την καρέκλα (από μασίφ οξιά)να πλησιάζει και ν’ αγγίζει το τέλος, της το στερούσα, το πλησίαζε κι εκείνο ξανάφευγε, κι έγινε έπιπλο πιο κοντά σε πολυθρόνα, σαν να της έπαιρναν κάτι κι έπρεπε να το κρατήσει με τη βία μέχρις εκεί που δεν υπήρχε καμιά επιστροφή, κι άγγιξα το σημείο βαφής του επίπλου της, (πολύ σημαντικό για την ποιότητα στα έπιπλα)σε χαμηλότερη θερμοκρασία μια και είναι μικρότερη η ατμοσφαιρική πίεση χιλιάδες πόδια εδώ ψηλά, ένας θερμοπήδακας ξεπηδά κι οι ξεροπόταμοι όλης της γης πλημμύρισαν, κι έβγαζε άρωμα από φρέσκα φύκια και ρόδινα καβούρια που σέρνουν την αυγή οι τράτες του αρχιπελάγους, ράφια έξω από το ντουλάπι να σπαρταρούν στα συρτάρια της. Και απελευθερώθηκε απ το είναι της ο πόνος που εγκυμονούσε κι απ τα πόμολά της μια άγρια κραυγή, αλλά παρέμενε σιωπηλή, ακίνητη, μα εγώ άκουσα την κουρτίνα της, που έμοιαζε κερήθρα, να χαλαρώνει, την βίδα της να λασκάρει, το βερνίκι της να φαίνεται σαν δαμάσκηνο(το χρώμα του). Μετά αποφασίσαμε να κάνουμε αλλαγή ταπετσαρίας εδώ: http://www.sanfos.gr/allagh-tapetsarias . Ήταν πολύ εύκολο, φθηνό, καλή δουλειά.
