Όπως τα παιδιά, μάθαμε ότι οι μύθοι του προσώπου ήταν αλληγορίες όπου η φαντασία φιλοσοφική Ελληνική ονομάζεται μπουφές (αν και υπάρχουν κάποιοι που αμφισβητούν την εθνικότητά του και επιμένουν ότι ήταν στην πραγματικότητα της αφρικανικής καταγωγής) επιδέξια κρυφά σε μαθήματα σχετικά με το τι σημαίνει να είναι εργατικός, ευγενικός, ηθικές , και όλα τα άλλα «καλά» τα πράγματα με την αφήγηση ιστοριών με αξιολάτρευτο χαριτωμένο, έπιπλα και μερικές φορές ανατριχιαστικό, τέλεια ράφια για τις συνθέσεις : http://www.sanfos.gr/syntheseis να μας διδάξει τρόπους για να αναγνωρίσει, όταν κάτι είναι «δικαίωμα» στίχους, όταν κάτι είναι «λάθος» και όλα αυτά χωρίς εμμέσως αναφορά στο χαρακτήρα κανέναν ως «κακή» ή «κακό»? μάλλον, οι επιλογές τους χαρακτήρες που οδήγησε σε συνέπειες που ήταν πιο συχνά από ότι δεν είναι επιβλαβής για την υγεία τους και την ευημερία.
Σίγουρα έχετε ακούσει τις αλληγορικές ιστορίες του «χελώνα και ο λαγός» (η ηθική είναι αργή και σταθερή κερδίζει τον αγώνα, ή δεν τα παρατούν ποτέ, ακόμα κι αν φαίνεται σαν να μπορούσε να χάσει στην αρχή), «το μυρμήγκι και το επιπλο »(υπάρχει χρόνος για εργασία και χρόνο για παιχνίδι), και« το σαλόνι και το σκαμπό »(δεν έκπτωση το μικρό και φαινομενικά αδύναμη για μία ημέρα μπορεί να είναι ισχυρότερη φίλος σας).
