Στην τέχνη να επιβραδύνει, ώστε όταν ένιωθα την καρέκλα (από μασίφ οξιά)να πλησιάζει και ν’ αγγίζει το τέλος, της το στερούσα, το πλησίαζε κι εκείνο ξανάφευγε, κι έγινε έπιπλο πιο κοντά σε πολυθρόνα, σαν να της έπαιρναν κάτι κι έπρεπε να το κρατήσει με τη βία μέχρις εκεί που δεν υπήρχε καμιά επιστροφή, κι άγγιξα το […]