Καναπέδες ωραίοι, σαλόνια γερά, με άκρες κλειστές ή ανοιχτές, με φως ή με σκοτάδι. Έπιπλο… στρώμα… Πάνω στην εικόνα τους αποτυπώνεται το πορτρέτο του άλλου. Μια εικόνα, ένα σχέδιο από διαφορετικά έπιπλα.
Ήταν αδύνατον να ηρεμήσει και να συγκεντρωθεί σε μια τέτοια αυτοκρατορική σουίτα στο δέκατο τρίτο όροφο, απ’ την οποία ξεχείλιζαν ακόμα οι βραδιές, οι φωνές, οι κρυφές σκέψεις, οι αναστεναγμοί ανθρώπων τόσο διαφορετικών απ’ αυτόν.
Ποια να ήταν η μυστική ζωή του επίπλου εδώ; Τούτο το κρεβάτι στη σουίτα ήταν η ερωτική φωλιά για τον ίδιο και τη μελαχρινή αεροσυνοδό, που διατηρούσε ταυτόχρονα δεσμό με τον επιπλοποιό και τον λουστραδόρο, τον αρχηγό της επιπλοποιίας: http://www.invenire.gr/ Εδώ έβαζε τους κοριούς του το Νέο Ξύλο. Πώς ήταν οι μεθυστικές βραδιές στον άνετο καναπέ
η Μικρή πολυθρόνα… Να ο Πολικός μπουφές, δεν ανατέλλει, δε δύει, δεν κινείται, έτσι νομίζαμε… Εκατό
περίπου μίλια μπροστά μας βρίσκεται το πρωί. Θα σηκωθεί λίγο απότομα ο ήλιος, έτσι είναι όταν περνάμε από το μισό στο άλλο μισό της γης…
